Najnowsze dane z raportu Randstad Workmonitor 2026 jednoznacznie pokazują, że to, co przyciąga talenty do firmy, nie jest tym samym, co sprawia, że w niej zostają. Co więc warto wiedzieć w pierwszych miesiącach 2026 roku, by nie tylko skutecznie rekrutować, ale również zatrzymywać w organizacji najlepszych pracowników? Odpowiedź na to pytanie znajdziesz poniżej.
materiały do pobraniawynagrodzenie to nie wszystko
Rynek pracy w 2026 roku wymaga od pracodawców zupełnie nowego spojrzenia na strategie związane z rekrutacją i zarządzaniem talentami. Ostatnie badanie Randstad Workmonitor dostarcza bowiem konkretnych danych, które rzucają nowe światło na to, co sprawia, że pracownicy decydują się związać swoją przyszłość zawodową z daną firmą i czują się dobrze w swoim miejscu pracy.
Pierwszy i najważniejszy wniosek z tegorocznego raportu może wydawać się paradoksalny. Ale w rzeczywistości jest logiczną konsekwencją zmian zachodzących na rynku pracy w ostatnich latach.
Wynagrodzenie wciąż pozostaje fundamentem rozmów o zatrudnieniu – według globalnych danych z raportu Workmonitor 2026, aż 81% pracowników wskazuje wynagrodzenie jako główny czynnik przyciągający ich do nowego pracodawcy.
Jednak – co jeszcze ważniejsze – pieniądze rzadko są powodem, dla którego pracownicy decydują się zostać w firmie na dłużej. W rankingu powodów pozostawania u obecnego pracodawcy to work-life balance zajmuje pierwsze miejsce (46%), wyprzedzając stabilność zatrudnienia, płacę i benefity (po 23%).
Niepokojącym sygnałem dla pracodawców może być jednak informacja, że trend ten nasila się z każdym kolejnym pokoleniem wchodzącym na rynek pracy. O tym, że obecne miejsce pracy zapewnia dobrą równowagę między życiem zawodowym a prywatnym, mówi kolejno:
- 85% boomersów,
- 78% pracowników z pokolenia X,
- 74% milenialsów
- i 69% przedstawicieli pokolenia Z.
Te liczby pokazują zmianę w hierarchii wartości związanych z życiem zawodowym. Młodsze pokolenia częściej patrzą na pracę przez pryzmat całościowej jakości życia, nie tylko wysokości wynagrodzenia.
co to oznacza dla pracodawców
Przede wszystkim konieczność realnych działań skierowanych do wewnątrz organizacji. Oraz idącej za nimi przebudowy narracji employer brandingowej.
Pracownicy obserwują i doceniają dziś rzeczywiste działania pracodawców: jak w danym miejscu traktuje się urlopy, czy mailowa korespondencja po godzinach pracy jest normą, czy kierownictwo faktycznie szanuje granice czasu prywatnego – i od tego uzależniają swoje dalsze decyzje zawodowe.
Ma to znaczenie zarówno w sferze rekrutacji, jak i w codziennych działaniach kadry zarządzającej. Kampanie rekrutacyjne mogą kusić pracowników wynagrodzeniem, ale firmy, które świadomie projektują środowisko pracy sprzyjające równowadze między życiem zawodowym a prywatnym – i potrafią to komunikować – zyskują przewagę konkurencyjną, która może zaważyć na tym, że najlepsi specjaliści zdecydują się nie tylko przyjąć ich ofertę, ale również poprzeć tę decyzję swoją lojalnością.
autonomia buduje zaangażowanie i lojalność.
Drugim silnym trendem, który wyłania się z badania, jest bezpośredni związek między autonomią a lojalnością pracowników. Nie chodzi tu jednak tylko o autonomię rozumianą jako elastyczność w wyborze miejsca i czasu pracy. Pracownicy oczekują kompleksowej autonomii i zaufania menedżerów – chcą mieć wpływ na sposób wykonywania zadań, a nawet dobór projektów (deklaruje to 56% talentów).
Tymczasem na rynku obserwujemy odwrotną tendencję: wielu pracodawców decyduje w ostatnim czasie o całkowitym powrocie pracowników do biur. Ten trend wyraźnie ogranicza poczucie sprawstwa u zatrudnionych. I ma odzwierciedlenie w badaniach: autonomia w decydowaniu o miejscu wykonywania obowiązków spadła z 60% w ubiegłym roku do 53% w obecnym.
Dlaczego rozdźwięk między oczekiwaniami pracowników a działaniami organizacji w kwestii elastyczności i autonomii jest ryzykowny dla pracodawców? Ponieważ brak elastyczności staje się jednym z głównych powodów odejść. Spójrzmy na liczby z naszego badania:
- Liczba osób odchodzących z pracy z powodu braku dopasowania do życia osobistego wzrosła w ciągu roku z 37% do 39%.
- Odejścia wynikające z braku elastyczności wzrosły z 31% do 34%.
- Połowa pracowników przyznaje, że zrezygnowała z pracy z powodu braku niezależności w działaniu na własnych warunkach (np. możliwości ustalania własnego planu dnia czy pracy zdalnej). W tej grupie najczęściej na odejście decydowały się Zetki.
- Aż 43% talentów odrzuciłoby nową ofertę pracy, gdyby nie zapewniała im ona elastyczności w zakresie miejsca lub czasu pracy.
paradoks kontroli
Mimo iż pracodawcy są świadomi, że większa autonomia skutkuje większym zaangażowaniem i lojalnością pracowników, mają jednak mieszany stosunek do różnych form niezależności. Przykładowo, 6 na 10 pracodawców pozwala pracownikom na wybór miejsca wykonywania pracy. Ale już ponad 80% – nie akceptuje samodzielnego ustalania harmonogramu pracy. Z czego to wynika? Przede wszystkim z obaw:
- 42% pracodawców obawia się, że nadmierna autonomia utrudni współpracę i komunikację.
- A 53% uważa, że pracownicy oczekują zbyt dużej swobody.
Tymczasem badania pokazują coś odwrotnego: organizacje, które potrafią zaufać, zyskują. Pracownicy, którzy czują, że mają wpływ na swoją pracę, wykazują wyższe zaangażowanie i produktywność.
Jak przekuć tę wiedzę w konkretne działania, by zatrzymać talenty w firmie? Spójrzmy.
jak budować i wzmacniać lojalność pracowników w 2026 roku? wnioski dla pracodawców
Jeden z głównych wniosków, który nasuwa się po lekturze raportu Workmonitor 2026 brzmi: płaca przyciągnie kandydata do miejsca pracy, ale to kultura organizacyjna sprawi, że zostanie w nim na dłużej. Jakich zmian w kulturze organizacyjnej warto zatem dokonać, by zwiększyć retencję talentów?
Oto kilka rekomendacji:
Po pierwsze, zweryfikuj politykę elastyczności. Czy sztywny wymóg obecności w biurze w konkretnych dniach i godzinach rzeczywiście przekłada się na wyniki, czy jest tylko przyzwyczajeniem kadry zarządzającej? Z roku na rok rośnie liczba pracowników, którzy wnioskują o bardziej elastyczne warunki zatrudnienia – podczas gdy realna swoboda w dysponowaniu czasem pracy maleje. Sprawdź, czy ten rozdźwięk między oczekiwaniami talentów i kadry zarządzającej dotyczy również Twojej organizacji.
Po drugie: buduj zaufanie, a nie mury. Silne relacje z kadrą kierowniczą, oparte na zaufaniu, przekładają się na wzrost poczucia sprawczości – a w efekcie autonomii pracowników. Zamiast kontrolować godziny logowania się do systemów, rozliczaj z efektów.
Po trzecie, personalizuj podejście do motywacji. To, co działa na Baby Boomera, może zniechęcić przedstawiciela Pokolenia Z, które częściej niż inne generacje zgłasza potrzebę autonomii i elastyczności. Słuchaj swoich ludzi i na tej podstawie podejmuj decyzje dotyczące właściwych motywatorów.
I po czwarte: nie lekceważ work-life balance. Jeśli Twoi pracownicy czują, że tracą równowagę i elastyczność, zaczną szukać miejsca pracy, które zapewni im oba te elementy.
Rynek pracy w 2026 roku to rynek świadomego pracownika. Wygrają ci pracodawcy, którzy zrozumieją, że autonomia wcale nie musi prowadzić do chaosu, a work-life balance to paliwo napędzające długoterminową satysfakcję i efektywność pracowników.
co dalej? pobierz pełny raport
W tym artykule przyjrzeliśmy się jedynie kilku z wielu trendów opisanych w najnowszej edycji badania Workmonitor. Pełen raport zawiera znacznie więcej danych i analiz, które pomogą Ci zbudować strategię HR opartą na konkretnych oczekiwaniach pracowników i rekomendacjach ekspertów Randstad.
Z lektury raportu dowiesz się między innymi:
- jak kwestie elastyczności i autonomii w miejscu pracy postrzegają polscy pracownicy?
- czym jest Wielka Adaptacja Kadr – najnowszy trend, który zidentyfikowaliśmy na współczesnym rynku pracy?
- czego obawiają się pracownicy i pracodawcy w 2026 roku?
- na jakie wyzwania powinni przygotować się pracodawcy, którzy wdrażają narzędzia AI w swoim środowisku pracy?
- dlaczego 2026 rok może być końcem tradycyjnej ścieżki kariery?
- jakie prognozy dotyczące dalszych zmian na rynku pracy przygotowali eksperci Randstad?